تبليغاتX
ایوون - سمند!
گاه‌نوشته‌های حسن صنوبری


قـدش بلنــد و زلــف سیاهش کمنـد بــ
ـود
طــعم لبــان قـــرمــز او طــعم قنـــد بــ
ــود

چشمان روشنش چو دو خورشید بی‌قرار
امــــا نگــ
ــــاه نــافــــذ او دردمنـــــد بــــود

بسیار می شود سخـن از زلـف یار گفــت
امــا مهـــم‌تر آنکـــه ســوار سمنـــد بــ
ــود

+ نوشته شده در  چهارشنبه هشتم خرداد 1387ساعت 21:14  توسط حسن صنوبری  |