سلام حضرت والا دماغتان چاق است؟

ببین دلم به رژ گونه­‌ات چه مشتاق است

رژ طلایی لب­های تو طلسم امید

شکوه خط لبت خط عمر عشاق است

□□□

اگرچه گاه می­­‌افتد و گاه می­­‌ماند

نگین روی دماغت به ماه می­­‌ماند

برش ندار نگین را به رسم لجبازی

سر دماغ خودت بی کلاه می­­‌ماند

□□□

فدای ریمل تو! لنز رنگی­‌ات هانی­‌ست

فریم عینک شفاف تو لهستانی­‌ست

خطوط چشم تو که رشته­‌ای به گردن ماست

شبیه جاده­‌ی تهران شمال طولانی­‌ست

□□□

چقدر سایه­­‌ی خوش رنگ و جالبی زده­‌ای

چقدر عطر عجیب و مناسبی زده­‌ای

چنان که پنکک تو خوب و صاف و یکدست است

تو گوییا گل رس روی طالبی زده­‌ای

□□□

هر آنکسی که دماغ تو را عمل کرده

به یمن بینی­­‌ات این قطعه را غزل کرده

سولاریوم، عمل گونه، «زینه‌­ساکیمون» *

تو را به بانوی این شعر من بدل کرده

* «زینه­‌ساکیمون» عملی­ست برای زیبایی که در سال­های آتی مد خواهد شد و به دلایل فنی از توضیح درباره­ی جزییات آن معذورم.